OkDo Verbouwingen

John John Dohmen, vice-teamkapitein, bedrijfsleider.

Géry Dohmen staat aan het hoofd van OkDo verbouwingen België, een bedrijf dat gespecialiseerd is in renovatiewerken en een opmerkelijke groei laat zien. Sinds de oprichting in 2007 boekt de firma het ene succes na het andere. En dat succes heeft ze ook, of vooral, te danken aan haar team. Op de bouwplaats maakt teamwerk het verschil, zegt Géry altijd. En het team werkt hard en is constant op zoek naar uitmuntendheid. Alles draait daarbij om respect. Respect voor de handtekening onder een contract. Respect voor deadlines. John-John, de zoon van Géry, is vice-kapitein van het nationale hockeyteam. Het is dus geen toeval dat hij met zijn team Europees vicekampioen geworden is. Het zijn dezelfde waarden van moed en volharding die hem gevormd hebben en die hem de zin gaven om tot het uiterste te gaan, met maar één doel: topatleet worden. Het lijdt dus geen twijfel: bij de ondernemende vader en de kampioenenzoon is de appel niet ver van de boom gevallen.



Op zijn vijfde begint John-John met hockey. Zijn moeder, Dominique Morren, werd een tiental keer Belgisch kampioen met Uccle Sport en Léo. Zij gaf hem de sportmicrobe door. Al heel snel neemt hij deel aan wedstrijden. Omdat ik goed speelde, deed ik mee met oudere spelers. Daardoor kon ik sneller evolueren. En ja hoor: door elke keer opnieuw zijn winnaarsmentaliteit te tonen, klimt John-John razendsnel op in de rangen. Topsporter worden, dat is zijn doel. Hij weet dat het moeilijk wordt, maar dat schrikt hem niet af. Integendeel zelfs: op zijn twaalfde of dertiende is hockey alleen niet genoeg meer.
Omdat hij ook graag fietst, schrijft hij zich in bij een wielerclub en begint hij hard te trainen. Week na week maakt hij ongelooflijk veel kilometers. Iedereen bewondert zijn volharding. Hij geeft niet op ... en laat zich opmerken in het peloton. Maar er ontbreekt iets. Hij ontdekt al snel dat hij het veel leuker vindt om in een team te spelen. Om een assist te geven of een pass te krijgen, waardoor hij kan scoren. Ook al moet hij individuele inspanningen leveren, samenspelen met anderen motiveert hem het meest.

Met die teamspirit in het achterhoofd kiest hij definitief voor het hockey. Maar dat betekent niet dat hij zijn fiets aan de haak hangt. Fietsen, daar hou ik van. Het is zwaar, maar ik vind het fantastisch. Elke keer opnieuw focus ik me op een bepaald doel.

Soms is dat een bepaalde tijd. Ik heb een aantal vaste parcours met verschillende hindernissen. Dan denk ik bij mezelf: “Ik leg het parcours in anderhalf uur af.” Ik weet dat dat weinig is, maar zo zit ik in mekaar. In Ittre, waar ik woon, zijn er alleen maar hellingen. Korte, maar zware hellingen. Daar hou ik van. Ik doe niet aan sport voor het plezier. Wanneer ik op de fiets kruip, ga ik tot het uiterste.

John-John sport elke dag. Het is zijn leven. Wil hij op die manier misschien stoom aflaten? Hij begint te lachen. Nee, er is niemand zachtaardiger dan ik. Ik ben helemaal, maar dan ook helemaal niet gewelddadig. Tijdens zijn studies sluit John-John zich aan bij de Watducks van Waterloo, een van de beste teams uit het kampioenschap. Bij die keuze laat hij zich leiden door zijn principes. Bij ons zijn alle 22 spelers gelijk. We krijgen allemaal een loon. Niet veel, maar we worden wel allemaal betaald. Bij andere ploegen worden alleen de beste spelers betaald. Dat is een keuze die je maakt. Nadat hij al verschillende keren Belgisch kampioen is geworden, wordt de vijftienjarige John-John voor het
eerst genomineerd voor de Gouden Stick in de categorie Beloften.
Daar is hij trots op, het is een soort van bevestiging. Toch moet hij nog zes jaar wachten voor hij die grote prijs in ontvangst mag nemen. Dit keer niet als belofte, maar als volwassene. In 2009 werd ik voor beide categorieën genomineerd. Bij de volwassenen won ik. Toen ik de prijs bij de beloften niet kreeg, was dat een teleurstelling. Ik verdiende de prijs bij de volwassenen niet.
Anderen hadden er veel meer recht op dan ik. Het was bovendien de laatste keer dat ik aanspraak kon maken op de belofteprijs.
Die verdiende ik wel. Een mooie afsluiter van mijn carrière bij de beloften. Carrière, dat is het juiste woord. Want ook al studeert hij nog, John-John is vooral een wedstrijdbeest. Zijn vader leerde hem om plezier te scheppen in de dingen die hij doet. Zowel in de sport als in het bedrijfsleven is dat de sleutel tot succes. Om succes te boeken, moet je alle troeven in handen hebben. Je haalt plezier uit je training omdat het vooruitzicht op de volgende wedstrijd je motiveert. Je stelt spelschema’s en strategieën op met maar één doel: winnen.

Maar een nederlaag, hoe ga je daarmee om? Slecht, natuurlijk.
Maar de teamleden laten de moed nooit zakken. Dat is hun kracht. Ze vormen één geheel, ook wanneer het even tegenzit. Ze verliezen nooit hun levenslust, hun teamspirit, hun goede humeur. In India werden we vijfde tijdens een toernooi. We staan ook vijfde op de wereldranglijst. Maar hoewel we voor sterkere teams eindigden, stonden we nog altijd achter zwakkere teams! Dat verlies gaan we in juni goedmaken in Den Haag. Daar vindt John John Dohmen het wereldkampioenschap plaats en we zijn enorm gemotiveerd. Ik ben ervan overtuigd dat we daar een grootse prestatie zullen neerzetten.

Na het toernooi heeft John-John een maand vakantie. Daarna volgen de laatste examens voor hij zijn diploma osteopathie op zak heeft. Tegelijk een succesvolle sportcarrière uitbouwen en universitaire studies tot een goed einde brengen: het typeert hem. Nu is het uitkijken naar de Olympische Spelen van 2016. Zijn laatste uitdaging, zijn laatste wedstrijden. Hij hoopt op een medaille. Daarna hangt hij zijn sticks aan de haak, in de wetenschap dat hij een mooi kampioenenparcours heeft afgelegd. Daarna gaat hij voor een carrière als osteopaat.

Met dezelfde ambitie, dat spreekt!

Laatste actualiteiten bij OkDo

Prijsvraag
Sluiten

Ontvang een offerte voor uw werken ! Vul dit formulier in, en wij contacteren u binnen de 24 werkuren.

 
 
 
Aide
 
(* = Deze velden zijn verplicht)